ตอนความทรงที่ 2 : เธอคือทุกอย่างสำหรับฉัน

ตอนความทรงที่สอง : เธอคือทุกอย่างสำหรับฉัน

ตอนที่ 1

ในสมองของฉันสั่งการมาว่า คนนี้คือนักเรียนใหม่สินะ สำหรับฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติแล้วละ ซึ่งเด็ก
ผู้ชายคนนี้ ชื่อว่า อู๋ หรืออีกชื่อที่พอช่วงที่ฉันรู้จักและเรียกในสนิทๆมักจะเรียกชื่อจริงเขาว่า เฉลิมศักดิ์

อู๋เป็นเด็กผู้ชายที่เงียบ สำหรับฉันแล้ว เขาคือเด็กผู้ชายที่ป๊อปปูล่ามากๆ ในห้อง คงเป็นเพราะความหล่อ
ของเขา อู๋ได้เข้าโรงเรียนนี้โดยมีน้องสาวมาเรียนโรงเรียนด้วยเช่นกัน ซึ่งอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 น้อง
ของอู๋ได้ว่าหน้าตาดีทั้งสองคน แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ออกทอมๆหน่อยนั้นเอง

หลังจากอู๋เข้ามาอยู่ในห้องที่ฉันเรียนอยู่ ทุกวันมักจะมองหน้าเขาอยู่ตลอด เหตุผลก็เพราะว่าทำไมอู๋ถึง
หน้าตาคล้ายๆใครนะ...ในความของฉันแต่กลับทำให้ไม่ออก แล้วฉันรู้สึกในใจอย่างหนึ่งก็คือ อยากรู้
จักตาคนนี้ซะจริง
เย็นวันหนึ่งหลังจากที่ฉันเลิกเรียนแล้ว ก็เดินไปที่ร้านเกมส์เหมือนทุกวันที่ผ่านมา วันนี้พี่นัทกลับบ้านเร็ว
แต่ก็ฝากเซฟไว้กับพี่สาวเพื่อให้เราเล่นเกมส์ต่อให้ด้วย แต่วันนี้เครื่องเกมส์ที่ร้านกลับเต็มทุกเครื่องจนทำ
ให้ฉันต้องยืนรอเครื่องว่างนั้นเอง

ในขนาดที่นั่งรออยู่นั้น ฉันก็ได้ยินเสียงของกลุ่มเพื่อนในห้องกำลังเล่นเกมส์ เกมส์หนึ่ง ซึ่งฉันก็เดินไปดู
ก็พบกับกลุ่มเด็กผู้ชายในห้องของฉันกำลังนั่งเล่นเกมส์ Tekken 3 อยู่ โดยปกติแล้วตัวฉันเองมักจะไม่
ชอบเกมส์แนวต่อสู้นี้เท่าไร ถามเล่นได้ไหม ก็เล่นได้เพราะตอนที่เล่นเกมส์กับพี่นัทก็เคยเล่นเกมส์อยู่บ่อย
ๆ เหมือนกัน

หลังจากที่ฉันยืนมองอยู่ด้านหลังของกลุ่มเพื่อนกลุ่มนี้ พวกนี้ก็หันมามองแล้วพูดกับฉันว่า

“ อ้าวนัท มาเล่นเกมส์อีกแล้วหรอ ? ” เพื่อนในกลุ่มนั้นถามฉัน และฉันก็ตอบกลับไปว่า

“ อืม แต่ไม่เครื่องว่างเลย แย่จังวันนี้นักเรียนโรงเรียนอื่น มาก่อนโรงเรียนเรานี่น้า ช่วยไม่ได้ ” ฉันตอบ
กลับไปด้วยท่าทีเบื่อหน่าย

แล้วซักพักก็มีเด็กผู้ชายในกลุ่มเพื่อนฉันหันมามองซึ่งตอนแรกฉันเองก็คิดว่าคงเป็นนักเรียนโรงเรียนอื่น
มาเล่นกับกลุ่มเพื่อนของฉัน แต่ที่ไหนได้กลับเป็นเด็กนักเรียนโรงเรียนของฉันเองและเขาก็เป็นเพื่อนใน
ห้องของฉันด้วย และเด็กคนนี้ก็คือ “ อู๋ ” นั้นเอง

ซึ่งอู๋ก็หันมาพูดกับฉันว่า “ เธอเล่นเกมส์ด้วยหรอ ? ” ตัวฉันเองหันไปมองแล้วพูดว่า “ ใช่ แต่ไม่ได้เล่น
เกมส์แนวนี้หรอก ”

ซึ่งอู๋ก็หยุดเล่นเกมส์แล้วหันมาพูดกับฉันด้วยคำพูดที่ท้าทายว่า “ ถ้าเธอเล่นเกมส์เก่ง งั้นขอแข่งกับเธอ
ซักตาได้ไหม ? ” ตัวฉันเองได้ยินอย่างนั้นก็ อุทานออกมาว่า “ หา!!! ฉันไม่ได้เก่งแนวนี้นะ ”

ซึ่งเพื่อนๆในกลุ่มก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ เอาสิของแข่งดูสินัทไม่เสียหายอะไรหรอก ” ซึ่งตัวฉันเอง
ก็ปฏิเสธกลุ่มเพื่อนไปแล้วเดินออกมาเพื่อจะกลับบ้าน แต่ขณะที่กำลังจะเปิดประตูออกจากร้านไปนั้นก็
มีเสียงเด็กหนุ่มพูดอย่างท้าทายมาจากด้านหลังดังๆว่า “ เธอกลัวแพ้อะสิ เฮ้อ...น่าสงสารผู้หญิงที่เล่นเกมส์
สมัยนี้ซะจริง

พอฉันได้ยินเพียงเท่านั้นก็หันกลับมาพร้อมกันพูดไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า

“ ได้ เรามาแข่งกันถ้าแพ้ 5 ตา นายต้องเป็นเบ้ฉัน 1 เดือน ตกลงไหมละ ”

“ ได้เลย ตกลงเอาไงเอากัน ถ้าฉันแพ้ ฉันจะเป็นเบ้เธอ 1 เดือน ” อู๋ ตอบรับโดยไม่มีท่าทีที่จะปฏิเสธการ
แข่งเกมส์ Tekken 3 ครั้งนี้เลย

ตอนที่ 2

ฝ่ายในร้านเกมส์เวลานี้ถึงแม้จะเต็มไปด้วยลูกค้าที่มารอเล่นร้านเกมส์มากแค่ไหน แต่ก็มีอยู่โต๊ะหนึ่งใน
ร้านที่คนมุงดูกลุ่มคนที่กำลังเปิดศึกท้าชิงระหว่างการเล่นเกมส์ต่อสู้ Tekken โดยมีข้อตกลงว่าถ้าใครคน
หนึ่งแพ้คนนั้นต้องเป็นเบ้ให้กับอีกคนนั้นเอง โดยมีพี่สาวเจ้าของร้านเป็นผู้ตัดสินการแข่งขันนี้

สิ่งแรกที่คิดในตอนนี้หรอ บอกตรงๆเลยว่าฉันแพ้ชัวร์ๆ ให้ตายสิแข่งเกมส์อื่นจะไม่ว่าเลยแต่เกมส์นี้ฉัน
เล่นเป็นไม่กี่ตัวเองให้ตายเถอะ โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีทั้งหมด 5 ยก และ ไม่กำหนดเวลาการแข่งกันใน
แต่ละยกโดยฉันตัวละครไดโนเสาร์น้อย และตัวอู๋เองใช้ตัวละคร Jin ตัวพระเอกของเกมส์นี้

โดยการประกาศดังทั้งร้านทำให้คนเริ่มมามุงที่โต๊ะนี้มากขึ้น

“ ให้ตายเถอะ อึดอัดจริง ” ฉันเองบ่นๆออกมาเบาๆและมองหน้าอู๋ ที่มีสีหน้ามั่นใจตัวเองซะเหลือเกิน

“ เอาละทั้งสองคน อย่าลืมนะว่า ถ้าคนที่แพ้เนี่ยต้องเป็นเบ้ให้กับฝ่ายที่แพ้ ทุกคนในร้านจะเป็น พยานให้ ”
พี่สาวเจ้าของร้านบอกทุกคน พร้อมกับเสียงกลุ่มกองเชียร์ที่ตะโกนเฮดังลั่นร้าน

“ เอาละยกที่ 1 เริ่ม!!! ” โดยยกแรกนี่ตัวฉันเองพยายามนึกสูตรการกดของเจ้าตัวไดโนเสาร์ตัวนี้ตอนเล่น
กับพี่นัท แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก อู๋ก็บังคับตัวละคร Jin มาต่อยและเจาะยางเจ้าไดโนเสาร์ของฉันไม่
หยุดเลย

ผลสุดท้ายยกแรกนี่อู๋ชนะโดยไม่ต้องสงสัยเลย “ นี่นัทเราทำอะไรอยู่อะยกแรกหมอนั้นชนะไปแล้วนะ ”
พี่สาวแอบมากระซิบข้างๆหูของฉัน เฮ้อ....ถ้าฉันเก่งเกมส์แนวนี้มากกว่านี้ซะหน่อยคงจะดีไม่น้อยเลย

ต่อมายกที่สองก็เริ่มขึ้น แต่ครั้งนี้ตัวฉันเองก็เริ่มจำสูตรการกดต่างๆพอได้ขึ้นมาแล้ว ก็เลยเริ่มชิงมือก่อน
โดยกดท่าหมุนตัวและกระโดดพ่นไฟบนอากาศ พยายามใช้ท่านี้และคอมโบหมุนเจาะยาง เป็นอันว่ารอบ
นี้ฉันชนะโดยที่ไม่เสียเลือดแม้แต่น้อย “ เฮ้อ...ฉันฟลุ๊คอะสิเนี่ย ” ฉันเองคิดในใจพร้อมกับถอดหายใจ
แรงๆ 1 ที

“ เอ๊ย!!! นี่เธอโกงนี่ แน่จริงอยากใช้ท่านี่สิ ” อู๋หลังจากแพ้รอบนี้ทำให้เขาเสมอ ซึ่งดูท่าทีเขาจะไม่พอใจ
อย่างมากเลย

“ อ้าวไม่ได้มีกฎในการห้ามใช้ท่าอะไรไม่ใช่หรอ นายเองก็ไม่ได้บอกฉันด้วยนี่น้า ” ฉันเองก็สวนกลับไป
ด้วยความจริงที่เขาไม่ได้ตั้งกฎอะไรก่อนการแข่งขัน ซึ่งพี่สาวเจ้าของร้านก็พูดเหมือนกับฉันก็คือไม่มีกฎใด
ๆในการแข่งขันครั้งนี้ ซึ่งก็แน่นอนว่าอู๋ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

หลังจากในยกที่ผ่านมาทำให้เราสองคนเริ่มจะตกอยู่ในสถานะตึงเครียดมากขึ้น เพราะว่าฉันกับอู๋ต่างในยก
ตามมาก็ชนะ แพ้ สลับสับเปลี่ยนกันไปจนกระทั่ง เราสองคนเสมอกัน 4 ครั้ง นั้นหมายความว่า นี่คือยกชี้
ชะตาชีวิตของเราทั้งสองว่าถ้าใครแพ้ แน่นอนว่าจะต้องเป็นเบ้ทำนู่นทำนี้ให้อีกฝ่ายเป็นเวลา 1 เดือน

“ นี่เธออะ อยากยอมแพ้ตอนนี้ก่อนก็ได้ ” อู๋พูดข่มขวัญฉัน ซึ่งตัวฉันเองก็ไม่ได้สนใจคำพูดนี้เท่าไร และ
ยกตัดสินของเราสองคนก็เริ่มขึ้น

ตอนที่ 3
ด้วยเหตุผลอาจจะเป็นเพราะยกนี่คือการชี้ชะตา แน่นอนเวลาในการแข่งขันเลยไม่มี ทำให้ความอึดอัดนั้น
ลดลงไปมากพอสมควร ฝ่ายในยกนี่ เราสองคนต่างแลกหมัดกันต่อยแล้วต่อยอีก ป้องกันแล้วป้องกันอีก
และในที่สุด ฉันเองจึงตัดสินใจว่า

“ เอาฟระเป็นไงเป็นกัน วิ่งไปแล้วกระโดดเตะเลยดีกว่า ” จากนั้นฉันเองก็เลยกดเดินหน้า 2 ครั้งเพื่อให้
ตัวละครเริ่มออกตัวจากการเดินเป็นวิ่ง ซึ่งทางอู๋ก็เห็นท่าทางที่ฉันทำแบบนั้น เขาเองก็ทำแบบเดียวเช่นกัน
ขนาดนั้นตัวละครของเราสองตัวกำลังวิ่งด้วยความเร็วสูง ฉันเองเลยตัดสินใจกดเตะ เพื่อให้ตัวละครกระ
โดดเตะอีกฝ่าย และตัวอู๋ก็กดแบบเดียวกัน ฉันเองถึงกลับไม่กล้ามองจอ TV เลย และผลที่ออกมาก็คือ

“ KO. ” และเสียงอุทานจากคนเชียร์ด้านหลังที่ดังมาจนทำให้ฉันลืมตาแล้วมองจอ TV ซึ่งผลออกมาก็
คือ “ เสมอ ”

“ เอ๋ ” ฉันอุทานออกมาเบาๆแล้วหันไปมองพี่สาวซึ่งเขาเองก็กำลังทำท่างงๆด้วยเช่นกัน แล้วฉันก็มอง
กลับไปหาทางอู๋ซึ่งตัวเขาเองก็กำลังเอ๋อๆอยู่พักใหญ่จนกระทั่ง พี่สาวฉันตะโกนลั่นร้านว่า

“ ผลการแข่งขันออกมาแล้วก็คือ ทั้งคู่เสมอ ” และสิ้นเสียงพี่สาวเจ้าของร้าน กลุ่มกองเชียร์ก็เฮลั่นอีก
ครั้ง ซึ่งในเวลานั้นฉันเองก็วางจอยและเดินออกจากร้านเพื่อกลับบ้านในทันที

ในขนาดที่ฉันเองนั่งบนรถโดยสาร ในสมองก็เริ่มที่จะคิดอะไรไปเรื่อยๆ แน่นอนละสิ่งที่คิดคงเรื่องของ
วันพรุ่งนี้ที่ตัวฉันเองต้องเจอที่โรงเรียน แน่นอนละ กลุ่มนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีการแข่งขันเกมส์
ระหว่างเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิง ซึ่งถ้าใครแพ้ต้องเป็นเบ้ให้กับผู้เล่นอีกฝ่ายที่ชนะแต่ดันสวรรค์ให้เสมอ
กัน ฉันเองเริ่มไม่อยากจะคิดเรื่องของวันพรุ่งนี้ เลยหยุดคิดและลงจากรถ และเดินกลับเข้าบ้านทันที

“ กลับมาแล้วค่ะ ” ฉันตะโกนเหมือนทุกครั้งที่กลับจากโรงเรียน แต่เมื่อสิ้นเสียงฉันไม่เท่าไร น้องชาย
และพี่ชาย สุดกวนก็วิ่งมาหาฉันแล้วลากฉันขึ้นบันไดไปที่ห้องของพวกเขาทันที

“ เฮ้...นี่พวกพี่ทำอะไรอะ ลากฉันมาทำไม มีอะไรกันหรอ ? ” พี่ชายและน้องชายของฉันนั่งอยู่ตรงหน้า
และทำหน้าตาแปลกๆ ในใจฉันถ้าให้เดาไม่ผิด คงจะเป็นเรื่องการแข่งขันสิท่า เฮ้อฉันกลับมาเหนื่อยๆ
พักแบบไม่มีใครรบกวนไม่ได้หรือไงนะ ฉันเองเลยตัดสินใจพูดไปว่า

“ โอเค...หนูรู้นะพวกพี่อยากถามเรื่องการแข่งขัน ผลก็ออกมาแล้วว่าเสมอกัน แล้วพี่จะมานั่งมองหน้าฉัน
ทำไม อีกอย่างตอนนี้ฉันเหนื่อยด้วย ขอไปพักโดยที่ไม่อยากคิดเรื่องวันพรุ่งนี้ได้ไหม ขอละนะ ” ฉันเอง
ยกมือไหว้ขึ้นมาแล้วก็เดินออกจากห้องของพี่ชายแล้วก็เดินกลับเข้าห้องของตัวเอง ซึ่งพี่สาวของฉันเองก็
นั่งทำการบ้านอยู่บนโต๊ะและเมื่อฉันเข้ามาในห้องล๊อคประตูเรียบร้อย พี่สาวฉัน ชื่อ “ แนน ” ก็หันมาแล้ว
พูดว่า

“ มีเรื่องกับใครเขาอีกละหือ? ” พี่แนนหันมาให้ความสนใจกับฉัน ซึ่งตัวฉันเองคิดว่า แค่เรื่องการแข่งขัน
เกมส์ทำไมต้องมีข่าวประกาศไปทั่วด้วยนะ

“ ไม่ได้มีเรื่องกับใครซะหน่อยพี่แนน ก็แค่เขาพูดท้าทายเขาก่อนนะ แล้ววันนี้พี่เองก็ไม่ต้องรบกวนหนูแล้ว
นะ วันนี้ขอพักผ่อนยาวถึงเช้าเลยก็แล้วกัน ” ฉันเองก็ถอดชุดนักเรียนออกและก็เข้าห้องน้ำอาบน้ำทันที

ตกหัวค่ำของวันนั้น ครอบครัวของฉัน พ่อ พี่ชาย พี่สาวและน้องชาย ก็พร้อมหน้าพร้อมตาทานข้าวกัน ซึ่ง
พ่อเองก็ถามพี่แนน ซึ่งถือว่าเป็นหัวหน้าที่ดูแลน้องๆว่า

“ นัทไม่มาทานข้าวหรือ แนน เป็นอะไรหรือเปล่า ” ซึ่งพี่แนนก็ตอบกลับไปว่า “ น้องเหนื่อยน่ะพ่อ เดี๋ยว
แนนว่าจะเอากับข้าวไปให้เขาทานก่อนน่ะ ” พี่แนนและทุกคนพยายามไม่ให้พ่อรู้เรื่องที่ฉันแข่งขันเกมส์แน่ๆ

“ อืมก็ดีนะ ฝากดูแลน้องด้วยละกัน วันนี้พ่อคงไปนอนที่ทำงานละ งั้นพ่อขอตัวละนะ ฝันดีทุกคน ” พ่อกล่าว
ปิดท้ายและเดินออกจากบ้านเพื่อไปทำงานต่อ

อาจจะเป็นเพราะชินกับการที่เราอยู่กันแค่ 4 พี่น้อง แต่ยังไงพวกเรามีอะไรก็มักจะคุยเปิดอกกันเสมอ จริงไม่
แปลกที่บางคนจะรู้เรื่องความลับของใครอีกคน โดยตัวพี่แนนเองก็รู้เรื่องพี่นัท ผู้ชายที่ฉันรู้สึกแปลกๆกับเขา
ซึ่งพี่แนนเองก็เคยเจอพี่นัทตอนที่พี่แนนเขาไปรับฉันที่ร้านนั้นเอง

“ นี่นัท คุ๊กกี้ทานซะแล้วดื่มนมก่อนนอนด้วยละ ” พี่แนนนำขนมคุกกี้และนมร้อนๆมาให้เหมือนทุกคืน

“ ขอบคุณค่ะ พี่แนนหนูเหนื่อยจัง คิดว่าพรุ่งนี้ต้องเจอศึกหนักกว่าวันนี้แน่ๆเลย โดยเฉพาะพวกแฟนคลับ
ของอู๋เขาน่ะ เฮ้อ...ไม่อยากคิดเลย ” ซึ่งฉันเองก็ตื่นมาแล้วก็นั่งทานคุกกี้ ที่พี่แนนนำมาให้

“ ไม่รู้สินะ เอาไว้พรุ่งนี้ไปโรงเรียนพี่จะหาทางช่วยแล้วกัน ว่าแต่พี่นัทเขารู้เรื่องเราแข่งวันนี้ไหมละ ถ้าเขา
รู้คงเชียร์เราอยู่ข้างๆแล้วมั้ง ” พี่แนนพูดพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อยและก็หนีเข้าห้องน้ำไป

ก็คงจริงอย่างที่พี่แนนพูดละถ้าพี่นัทอยู่ข้างๆฉันอาจจะชนะก็เป็นได้ใครจะไปรู้ หลังจากที่ฉันทานคุกกี้พร้อม
กับดื่มนร้อนก่อนนอนแล้ว ก็เตรียมตัวเข้านอนเพื่อเจอศึกหนักของแฟนคลับของอู๋วันรุ่นขึ้น

[ไฟล์แนบถูกลบโดยผู้ดำเนินการ]

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ตอนความทรงที่ 2 : เธอคือทุกอย่างสำหรับฉัน (อ่าน 852 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้