ยินดีต้อนรับ...........
ห้าสิบสี่ต้องห้ามในใจฉัน
มุมมืดนั้นช่างแลดูเหมือนฝันร้าย
ทับระดูแห่งปุนจักชีวาวาย
เชือดสุดท้ายก่อนชิมให้ลิ้มลอง
อยากจะจ้องให้ลองของหนักหนัก
ให้ง่ายนักต้องลองดูให้เข้าถึง
แม่มดหวาดนัยน์ตาน่าสะพรึง
หวนคิดถึงโชว์ชำแหละสยองลิ้มลองชวน
ฮิวแฮปอายด์คือโชคดีที่สิ้นสูญ
ตายสมบูรณ์เกมนรกหมกเกาะหาย
มองปิดตึกสยองทั้งใจกาย
นรกรอชำแหละแล่ไม่หวั่นเกรง
ซอว์คือเกมชอบตัดและชอบต่อ
เอานิ้วล่อจิตวิปริตดูฉงน
เกมเขย่านรกน่ากังวล
มนต์ฟูโดเดินทางมาฆ่าพ่อเอง
นรก นรกน่ะรู้จักกันรึเปล่า
นรกหญิงสาวน่าเกรงและหม่นหมอง
มนต์สยองของปล่อยน่าลิ้มลอง
โชกุนจองขอดูทีว่าเป็นไง
กุหลาบขาวเปื้อนเอ๋ยคาวเลือดสด
ไม่หมดจดสิงหาล่อมาข่มเหง
เหยื่อสังหารคือหมูน้อยไม่กลัวเกรง
ใจนักเลงอำมหิตสุดขอบว่าคลั่งน่ากังวล
มามามา มายลโฉมบททดสอบ
รักตกขอบนรกขุมชุ่มน้ำหนอง
เอาไม้งิ้วมาตีตราตีตราจอง
ศพเลือดนองศพร่วมรักน่าดูชม
งมวัฒนะแห่งวิถีช่างวิปริต
คนจิตจิตชมห้องแดงแรงหนักหน๋า
ไพ่ราชาเอาไปเล่นนานกิงฟ้า
ในค่ำคืนแสนทรมานนมนานตรม
โชว์สยองสนองตันหาอ้ายซาดิสม์
คนวิปริตตัดแยกแตกสาขา
ได้คนตะขาบตัวยาวราวงูพญา
แล่เนื้อหาเถือหนังสกินไป
ครรภ์ คลั่ง ฆ่า หามาดูหวาดวิตก
ได้มรดกฆ่าชำแหละมนุษย์ออกเป็นสอง
ซาลาเปาเล่าความเลือดท่วมน้อง
จึงแอบจ้องมองดีดีว่าแอบตาย
วายชีวาตายแล้วแอบมาเพาะเชื้อ
อย่าให้เหลือทำเชื้อโรคน่าเกรงขาม
สองสาวน้องจ้องจดนรกตาม
สุขจะถามวิตถารมาเมียงแล
สัดเอ๋ยศรัทธาอำมหิต
ช่างวิปริตสับ สับ สับ เอาให้หงอย
ไม่มีชื่อบ้างก็ว่าเดอะริงน้อย
ดูเศร้าสร้อยออนไนท์ลองภาคเกิดกำเนิดจันทร์
ยันนักฆ่าอิจิเพชรน้ำหนึ่ง
ถามคะนึงวิซิสเตอร์แอบแตกอยู่แห่งไหน
คนกัดหมามองดูไม่เป็นไร
ถามเข้าไปเปรตเดินดินกินเนื้อคนข้นเข้าฟัน
โคตรพ่อโคตรแม่ซอว์ช่างแสนจะป่วยจิต
ฟันโด และ ลิส มาแอบดูชวนสงสัย
ค่ำคืนที่แสนยาวนานภาคสามแสนจัญไร
สับ-หั่น-โหด โฉดทุกอณูเขารู้กัน
นิกุนิโกะคือเจ้าตุ๊กตาไม้ที่ลอยน้ำ
ลอยอ้างว้างลอยไปไกลสุดลูกหู
ศิลปะแห่งมารน่าเอ็นดู
อย่าลบหลู่สุขนาฏกรรมจากอเวจีมีเลือดกาย
วายปรานเรียกชีวีหดหายสั่น
สนัฟฟ์ฟันอเวจีร่วงหล่นเหว
โมลด้อมแตกเลือดคั่งเลือดผู้เลว
ดอกไม้เปลวอยากเสาะหาตีตราจอง
ดอกเอ๋ยเจ้าดอกแห่งความมืด
ดอกเอ๋ยน่าจ้องมองไม่เป็นสอง
ปีศาจแห่งญี่ปุ่นแล่เนื้อนวลน้อง
คือดอกเจ้าจ้องมองดีที่หากัน
ดอกเอ๋ยเจ้าดอกในตำนาน
หาอยู่นานเจ้าดอกเจ้าอยู่ไหน
อยากฝากถามถึงเจ้าและใครใคร
อยากฝากถามใยเจ้าเป็นตำนาน
ตำนานกล่าวอ้างนานมา..........
มีวิชาการสร้างละครเเห่งความมืด
เป็นประหนึ่งเสี้ยวประตูที่ถูกลืม
ในความมืดเเสนมิดน่าเกรงกลัว
เจ้าเอ๋ยเจ้าดอกไม้เเดงสีเลือด
หยดย้อยหยาดโลหิตแตกเเหลกเหลว
กลิ่นคาวความไสวอาลัยดวงเลือดเลว
ดอกไม้เปลวสะพรั่งกลิ่นกลีบวิญญาณ
ดอกเอ๋ยเจ้าดอกไม้โลหิต
มีฤทธิ์หลอกหลอนน่าเกรงขาม
หลายหลากผู้คนเสาะเเสวงหาค้นตาม
หาเจ้ากลีบอยู่นมนานก็ไม่เจอ
ดอกเอ๋ยเจ้าหลบอยู่ที่ไหน
ใครหน๋อใครจะบอกช่วยหลอกถาม
ดอกโลหิตขึ้นที่ใดในซอกยาม
ช่วยเอ่ยความบอกฉันทีอยากรู้จัง
ดอกเอ๋ยเจ้าดอกโลหิต
ดอกเอ๋ยเจ้าแอบอยู่ ณ ซอกใด
เป็นที่ไหนขอเชิญชวนสู่ฝันร้าย!!!
บทกลอนต้องห้ามโดย :
samara17520@gmail.com 